Even voorstellen:
Mijn naam is Linda Otterman, geboren in 1964, en woonachtig te Zeist.
Al jong hield ik mij bezig met tekenen en schetsen. Met schilderen ben ik begonnen op mijn 25-ste. Na bij verschillende kunstinstellingen, en verschillende kunstenaars, les te hebben gehad, schilder ik momenteel vooral 'zelf'. Ik geef één keer per maand een dag les.

De thema's voor mijn schilderijen pik ik overal op: Iets wat me boeit in een gesprek, een gedachte, een artikel, iets in de tuin, op straat, qua kleur, of lichtinval, of de dieperliggende lagen achter alles. Iets wat me bezig houdt, wat ik zie of mee maakt of raakt aan mijn eigen leven of dat van een ander.

Als ik terug kijk op de jaren die ik schilder zie ik dat steeds een ander thema me tot schilderen heeft aan gezet. Het begon met bloemen, stillevens en landschappen. In een periode van lichamelijke beperkingen  ging het thema beweging en vrijheid met me op de loop. Dit resulteerde in een grote serie schilderijen van vogels in de vlucht en dans . Daarna kwam de combinatie ruimte-beslotenheid, licht-donker, getrokken worden naar het licht tot uiting in bogen, togen en nissen. Ook zijn mensen, bezieling, schoonheid, kracht, rouw en emoties als verdriet, woede en vreugde boeiende onderwerpen, waar ik steeds weer door geïnspireerd raak. De verschillende manieren van "zijn" in het leven, en de invloed die dat heeft op eigen en andersmans levensbeleving. Ik schilder ze graag van figuratief tot abstract uit.

Jaren lang werkte ik het meest met aquarelverf. De laatste jaren ligt de nadruk op acryl, en/of gemengde technieken.
Ondanks dat aquarel een moeilijke techniek is, daar je vrijwel niet meer kunt corrigeren vanwege de transparantie, werk ik er nog steeds graag mee. Zij is uniek in haar spontane en verrassende effecten die het water en de pigmenten samen geven, als het lukt ze goed te besturen. Zo is het nooit helemaal voorspelbaar wat er uit komt, en vind ik het ook een uitdaging met véél kleur in mijn aquarellen te werken.
Acrylverf kan op allerlei manieren gebruikt worden. Het is in water oplosbaar, en je kunt laag over laag gaan waardoor het aantrekkelijk wordt al zoekend met kwasten en verf tot een bepaalde impressie te komen. Ook kunnen materialen zoals dun papier, zout of zand onder of in de verf gebruikt worden. Die "gelaagdheid" speelt ook een rol in de structuur, de "huid" van het schilderij. Ook dit geeft spannende effecten, het werkt snel, waardoor ik expressiever kan werken. Dat is de reden waarom ik de op dit moment veel naar deze techniek grijp.

Schilderen blijft spannend en daardoor erg aan mij trekken. Je blijft altijd in een proces zitten. Misschien schilder ik over 10 jaar weer anders, alhoewel je je eigen "handschrift" wel zult blijven houden. Deze kunstuiting is voor mij een last en een lust. Een last om ideeën en emoties kwijt te “moeten”; een grote lust als dat lukt!

Ik hoop mensen te raken met mijn schilderijen. Of omdat ze er zo maar van genieten, of omdat zij er stukjes van zichzelf in herkennen.

Linda Otterman (Tel: 030-6993113 / 06 484 484 39)